" O mar como realidade -poste de costas a todo o demais , e adéntraste nel para que te rebautice no laicismo, decencia e solidariedade- , pero tamén como metáfora. Quen non teña a sorte de vivir á beira do Mediterráneo ou do Atlántico, nin de que o leven a velos ao pé dun cantil -como seguramente me ocorrerá a min- ten todas as posibilidades do espírito para poñer en marcha a súa oleaxe. Pecha os ollos, abre o teu corazón ao mar, deixa que cho limpe, o corazón e a mente, de tantas inxerencias como ten padecido nos últimos tempos.
Cando regresemos do mar aos asuntos cotiáns, a porcallada seguirá aí, pero nós seremos un pouco máis fortes contra ela.
Iso espero, ou iso desexo. Feliz, malia todo, 2013. "
-Tradución libre dun fragmento do artigo
Mar que limpa de
Maruja Torres aparecido no País Semanal o 30 de decembro de 2012-
(Para coñecer mellor á autora, preme sobre o seu nome...Tamén podes ler os seus libros...)
