A miña soidade
Por
ter durmido tantas veces, coa miña soidade,
case
se converte nunha amiga,
un doce costume.
Nunca me
deixa, fiel
como unha sombra.
seguiume
aquí e acolá, polos catro recantos do mundo.
Non,
xamais estou só, coa miña soidade.
Cando
se mete na miña cama, ocupa todo o espazo,
e
pasamos
longas noites, os dous fronte a fronte.
Realmente
non sei qué pretende esta cómplice
Terei
que afacerme a ela ou terei que rexeitala?
Non,
nunca estou só coa miña soidade.
Por
ela, aprendín tantas cousas, que bágoas teño derramado.
Se
ás veces a repudio, xamais renuncia ela.
E
,se
algunha vez preferín o amor, doutra cortesá,
será
ela no
meu día derradeiro, a miña última compaña.
Non,
nunca estou só coa miña soidade.
Non,
nunca estou só coa miña soidade.
Esta tradución pretende ser unha homenaxe ao autor recentemente desaparecido.
-para escoitar a canción, preme sobre o seu título; para saber máis do compositor, preme sobre o seu nome-