Palabras para...Xulieta ( Manuel Vicent)

"Foi o primeiro verán, o de 1968, no que os seus pais a deixaron ir soa en bicicleta á praia. Levaba un libro na cestiña do guiador. "Cumes borrascosos". Era a única rapaza de dezaseis anos que lía novelas deitada nunha toalla sobre a area e ese costume adquirido con certa furia obsesiva apartáraa do resto do grupo. Gardaba en segredo o seu desexo de ser escritora. O de vivir unha gran paixón. Xulieta madurou de súpeto de xeito imprevisto, como esas nenas que un verán son aínda inocentes, pero o verán seguinte xa traen unha veladura de malicia instalada nos ollos que sorprende aos seus compañeiros de xogo ou volven á clase no novo curso e sen se decatar enguedellan nas súas redes ao profesor. É difícil saber en qué punto se produciu a transformación, se nas formas do corpo ou no terror que senten ao descubrir o desexo impúdico que espertan nos homes xoves e vellos ou no perigo insinuante da súa propia ollada, que non poden controlar..."

(tradución libre dun fragmento do artigo de Manuel Vicent, titulado "Julieta perdió la llave de casa", no xornal El País,  22-xullo-2012)

-Para escoitar algunhas opinións do autor sobre o feito literario, preme sobre o seu nome-

Historias mínimas... Carlos Sorin

HISTORIAS MÍNIMAS

DIRECTOR...Carlos Sorin

CON... Javier Lombardo, Antonio Benedictis

Argentina, 2002 - 1h 33 min.

                      Comenta o director nunha entrevista:
....
P-  É dicir, que o guión xurdiu coa improvisación?

R-  Non. Había un guión cunha estrutura de narración que evidentemente funcionaba. Iso permitiume romper co guión e saír del. De haber problemas, volvía ao guión. Pódense improvisar as situacións e todas as cousas colaterais á acción central dunha película, pero a acción central, non. Ten que haber desde un primeiro até un terceiro acto, un motivo polo que o espectador se "engancha" a unha historia. Esa estrutura non se pode improvisar. Se un ten todo ese guión ben estudado, pode empezar a navegar...

               (se queres ver un trailer da película, preme sobre a carátula de presentación)

Retratos de escola...6

Qué tan lonxe... Tania Hermida

Qué tan lejos

ANO	2006
DURACIÓN	92 min.
PAÍS
DIRECTORA	Tania Hermida
GUIÓN	Tania Hermida
MÚSICA	Nelson García
FOTOGRAFÍA	Armando Salazar
REPARTO	Cecilia Vallejo, Tania Martínez, Pancho Aguirre, Fausto Miño, Elena Torres
PRODUTORA	Corporación Ecuador para Largo
WEB OFICIAL	http://www.que-tan-lejos.com/
XÉNERO	Drama / Road Movie

Conta a directora,  nunha entrevista :

"...Eu quería facer unha película sobre algo tan abstracto como a percepción do mundo, e non só iso, senón de cómo a maneira na que falamos determina esa percepción; os nomes  que lles damos ás cousas determinan o que nos chega delas e, consecuentemente, ao nomealas doutra maneira, transformamos a súa realidade. Ambos os personaxes inician o seu camiño cheos de certidumes. Esperanza é a típica turista cun libro de viaxes na cabeza. Todo lle parece digno dunha foto, e iso impídelle ir máis aló. O enfoque de Teresa, por outra banda, parte das súas teorías sobre si mesma e sobre o mundo. Séntese con moita solvencia para descartar as opinións da outra. No camiño, ambas van perdendo esas certidumes; van quedando sen palabras, sen discurso. E iso é a viaxe: despoxarse de discursos, de estruturas, de verdades... Todo está por inventarse...Desaparecen os significados... Restan só os "significantes". E porén, despois recupéranse "significados"... A clave do guión está nas palabras, no nome das cousas..."                                                                                           TANIA HERMIDA     (se queres saber máis da autora, preme sobre o seu nome)      (se queres saber máis sobre o proxecto da película, contado pala directora, preme   sobre o título da película)                   (se queres ver un trailer da película preme sobre a fotografía de presentación)

Sinónimos da nada .............. Adriana Calcanhotto

Fico assim sem você

 Avião sem asa, fogueira sem brasa
Sou eu assim sem você
Futebol sem bola. Piu-Piu sem Frajola
Sou eu assim sem você

Por que é que tem que ser assim?
Se o meu desejo não tem fim
Eu te quero a todo instante
Nem mil alto-falantes
Vão poder falar por mim

Amor sem beijinho,
Buchecha sem Claudinho
Sou eu assim sem você
Circo sem palhaço, namoro sem amasso
Sou eu assim sem você
To louca pra te ver chegar
To louca pra te ter nas mãos
Deitar no teu abraço, retomar o pedaço
Que falta no meu coração

Eu não existo longe de você
E a solidão é o meu pior castigo
Eu conto as horas pra poder te ver
Mas o relógio tá de mal comigo Por quê? Por quê?

Neném sem chupeta, Romeu sem Julieta
Sou eu assim sem você
Carro sem estrada, queijo sem goiabada
Sou eu assim sem você

Por que é que tem que ser assim?
Se o meu desejo não tem fim
Eu te quero a todo instante
Nem mil alto-falantes
Vão poder falar por mim

Eu não existo longe de você
E a solidão é o meu pior castigo
Eu conto as horas pra poder te ver
Mas o relógio tá de mal comigo

                                                       

                                                                ADRIANA CALCANHOTTO 

Un  novo texto no que se traballa a idea da complementariedade a partir de distintos tipos de relación entre palabras e conceptos.

-------------------------------------

 

Se queres escoitar a cancíón, preme sobre o seu título

Se queres saber máis da autora, preme sobre o seu nome 

Palabras sen espazo propio ....Siri Hustvedt

                         >>  Cruzou a miña mente a incómoda certeza de ter carecido sempre dun espazo para min e o meu, de terme visto limitada a garabatear algo durante un momento roubado. Ao principio do meu matrimonio traballaba na mesa da cociña e corría a atender a Daisy cando espertaba da sesta. As miñas clases e a poesía dos meus alumnos (poemas desprovistos de urxencia, cubertos de lazadiñas e ornamentos "literarios") consumiran incontables horas do meu tempo. O que sucedía era que fora incapaz de forxarme un espazo propio ou, máis ben, que non o fixera como debía. Algunhas persoas aprópianse simplemente do espazo que necesitan, expulsando a cotobeladas aos intrusos ata tomar posesión del. Boris era capaz de logralo sen mover un músculo. O único que debía facer era plantarse alí "silencioso coma un rato". Non obstante, eu era un rato ruidoso que algarexaba e rabuñaba as paredes, pero non me servía para nada. Aí radica a maxia da autoridade, dos cartos, dos penes...  >>

                                          (fragmento de El verano sin hombres de  Siri Hustvedt)                     

                                              Para saber máis da autora, preme sobre o seu nome

Homenaxe... "O caderno" ... Toquinho

                            A letra desta canción recórdanos o valor dese pequeno obxecto:   "o caderno "
                                     (se queres ver a letra da canción, preme sobre o seu título .....)

Sinónimos, antónimos, complementarios e outras relacións ... Carla Bruni

     Je suis ton pile                                                                                           (Eu son o teu pulo

ti es mon face                                                                                             (ti a miña face

Toi mon nombril                                                                                         (ti o meu embigo   
Et moi ta glace                                                                                           (e eu o teu espello
Tu es l'envie et moi le geste                                                      (Ti es o desexo e eu o aceno
Toi le citron et moi le zeste                                                         (Ti o limón e eu a casca
Je suis le thé, tu es la tasse                                                            (Eu son o té e ti o tazón
Toi la guitare et moi la basse                                                       (Ti a guitarra e eu o baixo
Je suis la pluie et tu es mes gouttes                                                (eu son a choiva e ti as gotas
Tu es le oui et moi le doute                                                         (ti es o si e eu o "non sei"

T'es le bouquet je suis les fleurs                                                  (ti es o ramo e eu, as flores
Tu es l'aorte et moi le coeur                                                       (ti es a aorta e eu o corazón

Toi t'es l'instant moi le bonheur                                                  (ti, ti es o instante; eu, a felicidade

Tu es le verre je suis le vin                                                         (ti es o vaso, eu son o viño          
Toi tu es l'herbe et moi le joint                                                   (ti es a herba e eu, o porro
Tu es le vent j'suis la rafale                                                        (ti es o vento eu son o refacho          
Toi la raquette et moi la balle                                                    (ti a raqueta e eu a bóla
T'es le jouet et moi l'enfant                                                        (ti es o xoguete e eu o rapaz

T'es le vieillard et moi le temps                                                 (ti o ancián e eu o tempo
Je suis l'iris tu es la pupille                                                          (eu son o iris ti es a pupila
Je suis l'épice toi la papille                                                          (eu son a especia ti a papila
Toi l'eau qui vient et moi la bouche                                            (ti, a auga que vén e eu, a boca
Toi l'aube et moi le ciel qui s'couche                                          (ti, o mencer e eu o ceo que se deita  
T'es le vicaire et moi l'ivresse                                                    (ti es o vicario e eu a borracheira
T'es le mensonge moi la paresse                                                (ti es a mentira; eu, a preguiza
T'es le guépard moi la vitesse                                                    (ti es o guepardo; eu, a velocidade
Tu es la main moi la caresse                                                      (ti es a man; eu, o aloumiño

Je suis l'enfer de ta pécheresse                                                (son o inferno dos teus pecados               
Tu es le Ciel moi la Terre, hum                                                 (ti es o Ceo eu a Terra, mmm
Je suis l'oreille de ta musique                                                  (son a orella da túa música
Je suis le soleil de tes tropiques                                               (son o sol dos teus trópicos
Je suis le tabac de ta pipe                                                        (son o tabaco da túa pipa

T'es le plaisir je suis la foudre                                                   (ti es o pracer eu son o raio
Tu es la gamme et moi la note                                                  (ti es a escala eu son a nota
Tu es la flamme moi l'allumette                                                (ti es a lapa; eu, o misto
T'es la chaleur j'suis la paresse                                                 (ti es a calor; eu, a preguiza
T'es la torpeur et moi la sieste                                                  (ti es o torpor e eu, a sesta

T'es la fraîcheur et moi l'averse                                                (ti es a frescura e eu a chuvieira
Tu es les fesses je suis la chaise                                                (ti es as coxas e eu son  cadeira
Tu es bémol et moi j'suis dièse                                                  (ti es bémol e eu son sostido

T'es le Laurel de mon Hardy                                                     (ti es o Laurel do meu Hardy
T'es le plaisir de mon soupir                                                     (es o pracer do meu suspiro
T'es la moustache de mon Trotski                                             (es o bigote do meu Trotski
T'es tous les éclats de mon rire                                                 (ti es todos os brillos do meu sorrir
Tu es le chant de ma sirène                                                      (es o canto da miña serea
Tu es le sang et moi la veine                                             (ti es o sangue e eu a vea
T'es le jamais de mon toujours                                 (ti es o xamais do meu sempre
T'es mon amour t'es mon amour                          (ti es o meu amor, o meu amor

Je suis ton pile                                                     (son o teu motor
Toi mon face                                                        (ti a miña carrocería
Toi mon nombril                                                   (ti o meu embigo

Et moi ta glace                                                    (eu, o teu espello
Tu es l'envie et moi le geste                                 (ti es o desexo e eu o xesto
T'es le citron et moi le zeste                                (ti es o limón e eu a casca
Je suis le thé, tu es la tasse                                  (eu son o té, ti es a taza
Toi la putain et moi la passe                                (ti, a puta e eu o prostíbulo
Tu es la tombée moi l'épitaphe                            (ti es a tumba; eu, o epitafio
Et toi le texte, moi le paragraphe                        (e ti o texto; eu, o parágrafo
Tu es le lapsus et moi la gaffe                             (ti es o lapsus e eu o erro
Toi l'élégance et moi la grâce                             (ti a elegancia e eu o donaire
Tu es l'effet et moi la cause                                (ti es o efecto e eu a causa
Toi le divan moi la névrose                                 (ti o diván; eu, a neurose
Toi l'épine moi la rose                                        (ti a espiña; eu, a rosa
Tu es la tristesse moi le poète                            (ti es a tristeza, eu o poeta
Tu es la Belle et moi la Bête                              (ti es a Bela e eu a Besta
Tu es le corps et moi la tête                               (ti es o corpo e eu a cabeza
Tu es le corps. Hummm !                                   (ti es o corpo. Mmmmm!
T'es le sérieux moi l'insouciance                        (ti es a seriedade; eu a imprudencia
Toi le flic moi la balance                                   (ti, o poli; eu o chivatazo
Toi le gibier moi la potence                               (ti a carne; eu, o patíbulo
Toi l'ennui et moi la transe                                (ti o aburrimento e eu o transo
Toi le très peu moi le beaucoup                         (ti, o moi pouco; eu, o moito
Moi le sage et toi le fou                                    (eu, o sabio e ti o tolo
Tu es l'éclair et moi la poudre                           (ti es o fogonazo e eu a pólvora
Toi la paille et moi la poutre                             (ti a palla e eu o po
Tu es le surmoi de mon ça                                 (ti es o supereu do meu ego
C'est toi qu'arrives des mois si ?                        (............................

Tu es la mère et moi le doute                            (ti es a nai e eu a dúbida
Tu es le néant et moi le tout                              (ti es a nada e eu o todo
Tu es le chant de ma sirène                               (ti es o canto da miña serea
Toi tu es le sang et moi la veine                         (T'es le jamais de mon toujours
T'es mon amour t'es mon amour                        (ti, o meu amor; ti, o meu amor

                         ... Esta é a letra -e a tradución ao galego-  dunha canción de Carla Bruni titulada 
 Le toi du moi. Nela xoga coa relación entre palabras e conceptos arredor da idea central da complementariedade.   Podemos explorar estes territorios...

                            ( se queres escoitar a canción, preme sobre o seu título)

-Para repasar os conceptos propostos, podes utilizar este enlace -
-Se queres realizar algúns exercicios, podes ver os propostos pola profesora Celia Díaz neste enlace .

Retratos de escola...5

Fotografía da exposición "ESCOLAS DOUTROS MUNDOS" 

de KIM MANRESA, fotógrafo catalán.

(Se queres saber máis sobre esta exposición, preme sobre a fotografía...aparecerá o enlace a un vídeo)

Palabras para "o caderno dourado"..... Doris Lessing

""".... Pode que non exista outro medio de educar ao pobo. Polo menos non o creo. Entrementres sería de grande axuda describir polo menos correctamente as cousas, chamalas polo seu nome. Idealmente, o que debería dicirse e repetir a todo rapaz ao longo da súa vida de estudante, é algo así:

"Estades sendo adoutrinados. Aínda non atopamos un sistema educativo que non sexa de adoutrinamento. Sentímolo moito, pero é o mellor que podemos facer. O que aquí se vos está ensinando é unha amalgama dos prexuízos en curso e as seleccións desta cultura en particular. A máis lixeira ollada á historia faravos ver o transitorios que poden ser. Edúcanvos persoas que foron capaces de afacerse a un réxime de pensamento xa formulado polos seus predecesores. Trátase dun sistema de autoperpetuación. A aqueles de vós que sexan máis fortes e individualistas que os outros, animarémolos a que marchen e atopen medios de educación por si mesmos, educando o seu propio xuízo. Os que queden deben lembrar, sempre e constantemente, que están sendo modelados e axustados para encaixar nas necesidades particulares e estreitas desta sociedade concreta."...."""

                                    (DorisLessing,   fragmento do prólogo á súa novela "El cuaderno dorado".)

       ...Doris Lessing, premio nobel de literatura 2007, abandonou os estudos aos 14 anos, educando o seu propio xuízo, fóra do sistema educativo oficial...............para saber máis sobre a autora, preme sobre o seu nome.

Retratos de escola...4

                            Aula nalgún lugar de África               Foto dunha foto de Gervasio Sánchez.

     O pasado mes de abril, no antigo edificio de Tabacos, en Madrid, tiven  a ocasión de facela... perde 

    moito con respecto á orixinal, pero non como testemuño...

                (para saber máis do fotógrafo-xornalista e da súa profesión, preme sobre o seu nome)

Aliados da palabra.....Luís García Montero

....

........

Pregunta.-  Afirma tamén que aos nosos fillos, no canto dun móbil, unha pluma ou un reloxo, deberíamos regalarlles unha butaca...

Resposta.-  Para min, a miña butaca  é símbolo de horas de lectura, de meditación e soidade. Sentado nela síntome no interior da miña conciencia. Lendo  aprendín que para participar en calquera ilusión colectiva convén primeiro aprender a estar só. E que non pode haber ningún ditado ideolóxico ou social que se atope por riba da miña conciencia. As persoas deben ter unha butaca na súa casa á que regresar. Os que non a teñen aférranse ás poltronas institucionais. 

 

(tradución libre dun fragmento da entrevista a Luís García Montero na REVISTA "ENTRE RÍOS") 

 -para saber máis do poeta..., preme sobre o seu nome-

Retratos de escola...3

Unha estudante escribe durante unha clase ao aire libre nun colexio islámico  destruído en Rafah, na franxa de Gaza. FOTOGRAFÍA DE  KEVIN FRAYER